Steeper in de Écrins, dag 1

Steeper in de Écrins, dag 1

Maandag 19 April

Insecten rammen onze voorruit (foto 1), waarbij een harde doffe “pof” duidt op een beduidend groter exemplaar dan het vorige. Helaas voor ons hebben we niet het boekje “That Gunk On Your Car” waarmee we het insect zouden kunnen identificeren. Als we de vele hoeveelheid haar zien (foto 2) denken we toch aan een hommel (Bombus). Tragisch, maar je doet er weinig aan, behalve bij iedere tankbeurt de opgedroogde resten van de voorruit proberen te schrobben. Zodra we bij de Zwitserse grens zijn, wordt er suggestief gevraagd wat we in onze auto hebben: “Do you have stuff in your car?” Zou het een strikvraag zijn? Gelukkig slikt de dame in kwestie ons antwoord “We only have ski’s” – wat eigenlijk een leugen is, aangezien ik geen ski’s, maar snowboards bij me heb. Later vragen we ons af hoe serieus je een douanebeambte met een diamantje op haar tand eigenlijk kan nemen.

[photoxhibit=11]

Robbert en Costijn zijn meer dan Roel en ik fans van vroeg vertrekken en zijn al bij de Nederlandse berggids Martijn Schell in Saint Crépin langs geweest om te informeren naar de condities op dit moment en de mogelijke lijnen die we kunnen rijden. Het wordt het gebied in en om de Écrins (Frankrijk) waar we de komende dagen zullen vertoeven, op zoek naar zieke, steile lijnen. Zo aan het eind van het seizoen zijn de condities het best om de steile noordwanden te rijden, die normaal te gevaarlijk zijn.

Roel en ik komen rond een uur of 22 aan op een terreintje naast een vervallen restaurantje waar Robbert en Costijn hun tent hebben opgezet en ons opwachten met bier (foto 3). Onder het licht van onze hoofdlampjes bestuderen we de lijnen op de kaart en in het gidsje (toponeige); we nemen ons voor morgen te beginnen met een lekker opwarm-couloir. Niet wetende dat het opwarmen meer zou slaan op de temperatuur dan op de moeilijkheid van het couloir… Daarnaast bewonderen we de creatie van Costijn, die bij BMB ski’s een nieuw soort stijgski’s aan het ontwikkelen is, te gebruiken bij het touren met een snowboard. Ze zien er erg goed uit en bovenal zijn ze superlicht.

We zijn weg uit de lichtvervuilde Randstad en de hemel hier in Vallouise is helder (foto 4) en dus is de nacht ook lekker fris. Costijn komt zijn tent uit om zich warm te springen – aangezien hij zijn slaapzak vergeten is – nadat Roel en ik onze bedjes achterin de combo opgebouwd hebben en lekker dicht tegen elkaar aan zijn gekropen (foto 5)…

About the Author

2 Comments

  • Martin
    Martin april 28, 2010 at 14:53

    vette shit ouwe, goeie spashshots 😉

  • Erwin
    Erwin Author april 28, 2010 at 15:14

    Roel en ik waren blij dat de voorruit bleef zitten na die splash, daar zat namelijk al een barst in over bijna de hele breedte…

Leave a Reply