Vers uit de pers: Jones Snowboards

Jones Snowboards teaser from Erwin Heeres on Vimeo.

Wat een mazzel, als een van de eersten heb ik bijna de volledige Jones Snowboards collectie aan de tand kunnen voelen. Er gaat een frisse wind waaien in freeride- en softbootsnowboardland, want ze zijn echt heel erg fijn!

Flagship 161: echt een ragbak. Rocker in de neus en een stevige tail waar je niet snel doorheen trapt, 252 mm waist width. Op de piste super te carven en zelfs met mijn lengte en gewicht (1.95 m en 85 kg) op hoge snelheid stabiel. Ingrediënten zijn o.a. magne-traction en directional rocker.

Read More

Diep inhaleren: de eerste poederlijnen!

Met een stapel gloednieuwe te testen Nidecker boards onderweg naar een plek die voor een week nog zo groen, kaal en rotsig was als wat. Ja, als wat eigenlijk? Zo kaal als de trails waar we een paar weken geleden nog met onze mountainbikes naar beneden ragden; rotsen, modder en gras als ingrediënten. Vreemde gewaarwording om nu midden in de nacht weer gehypnotiseerd te worden bij binnenkomst in Oostenrijk. Dikke vlokken reflecteren het licht van de koplampen waardoor het autorijden weer als vanouds een nieuwe dimensie krijgt, we worden ons reisdoel ingezogen.

Read More

How not to: cliff dropping

De eerste post in een reeks “How not to”. Gestart wordt met het onderwerp cliff-droppen. Het concept is niet zo moeilijk: men neme een cliff om te droppen, een landing het liefst met een dikke laag poedersneeuw bedekt en een vrijwilliger met snowboard of ski’s.

Read More

Totesrinne

Een goed voorbeeld doet volgen: ik vroeg me af of dit couloir te rijden was, toen een local er voor mijn neus volle bak indook – ja dus! Eenmaal erin vroeg ik me af of dit ‘n verstandige keus was geweest – nee! Vanwege de steilheid en de geringe breedte met rotsen aan beide kanten was remmen geen optie. Vol gas erdoorheen in een dikke frontside bocht om niet tegen de rotsen te klappen…en ik was eruit. Adrenaline door m’n lichaam en thumbs up naar de local, David, die ook natuurkunde bleek te studeren. Hadden we in ieder geval wat om over te praten in de lift. Dit couloir heet ook wel “Totesrinne” vertelde ‘ie nog…

22 Maart 2008, Kaprun (AT), X-OVER RIDE

Het was weer tijd voor de gekste wedstrijd van het jaar: de X-OVER RIDE (spreek uit: “iks-over-raid” of “crossover”, volgens mij weet de organisatie het zelf niet meer). Het event is een combinatie van een freeride-cross wedstrijd (zaterdag) en een slopestyle wedstrijd (zondag). De eerste race is ook wel bekend onder de naam “All you need is Langwied”, naar het freeride gebied waar de race plaatsvindt – een heerlijk gebied met mooie natuurlijke halfpipes, steile couloirs, cliffs en poedervelden en dat allemaal zonder te hoeven lopen!


De camping in de wolken, met net zichtbaar in het midden de Kitzsteinhorn (zonder wolken!)

De ingrediënten dit jaar zijn:

  • een verse laag poeder, ook op de camping! (die na de trainingssessie op zaterdagmorgen alweer verspoord is)
  • goed zicht, zoals voorgaande jaren hebben we weer enorme mazzel!
  • een stuk of 80 gekke skiërs en snowboarders – het verplicht dragen van helm én rugprotector
  • een paar verticale banners als gates waar doorheen gegaan moet worden (om de 500 meter een set gates…)
  • 500 hoogtemeters
  • 1500 meter lengte van de course
  • na de start 2 natuurlijke rollers (sprongen, jumps, kickers) waarbij de 2e echt wel te hard genomen kon worden
  • boardercross (skiercross) format: knockout finals met zijn 4en tegelijk naar beneden na de individuele qualificatieronde (skiërs en snowboarders apart) waarvan de eerste 2 doorgaan
  • de snelste (idioot) wint…


View from the start…


Dit jaar bleef ‘ie staan, geen wind!

Leuk ook om het verschil in gebruikte snowboards te zien:

  • de gloednieuwe Apex freeride (erg klein met swallowtail) waar Apex designer Bernd zelf op rijdt
  • de Rad Air model “Tanker” (erg lang, 200 cm) waar de zwitser Ralph Castelberg op rijdt
  • Erwin voor zijn eerste wedstrijd ooit op softboots (was belofte aan mezelf na de race 2x op hardboots te hebben gereden)
  • de niet bekende, onverstaanbare local die mijn plek innam met zijn hardboots op een F2 Silberpfeil


Sabine, winnares bij de dames


Marcelo de skier


“Herv” himself

Mijn freeride buddy Marcelo deed ook weer mee, ook al had ‘ie naar eigen zeggen te weinig getraind. Na een run vol rijden zijn je benen namelijk redelijk leeg getrokken, sterke benen en een goeie conditie zijn dus zeker een must! Naast Marcelo deden nog een paar boardvriendjes uit de buurt mee: Bas Elhorst, René Nocker, Sabine Enzinger & Marlies Nindl. Voor de qualificatieruns zouden beginnen moest er helaas een helikopter aan te pas komen om een rider, die in een trainingsrun gecrasht was, op te halen met een gebroken been. Deze jongen had laten zien dat je de 2e roller toch niet vol direct moest nemen, het was namelijk mogelijk om over de landing in de tegenover gelegen helling te landen. Tsja, dan ga je toch denken en besluit je maar wat minder gas te geven. Voor mij was een technisch goed gecontroleerde run op mijn softboots meer waard dan een kamikaze downhill run. Met een 22e tijd was ik dus niet door naar de laatste 16 voor de finals, maar had ik wel erg lekker gereden en 11 man achter me gelaten. Ik moest na mijn run wel mijn nek kraken, want mijn hoofd was op mijn romp vast komen te zitten door alle hobbels. Na zelf een paar manipulaties gezet te hebben ging het alweer snel beter (bedankt voor de lessen in Laax Maarten). Met een tevreden gevoel begint ‘t langzaam maar zeker steeds meer mijn ding te worden om op die zachte schoenen te rijden. Marcelo werd 33e van de ~40 skiers en zat dus ook niet in de finals. Na ja, ‘s avonds mochten we in ieder geval wel de “VIP riders area” in met onze polsbandjes op het X-OVER-feest in de “Burg”, het kasteel van Kaprun. Vette locatie met een goeie DJ en een slechte band, die gelukkig in 2 verschillende zalen speelden. Erg leuk feest en ook cool om Sabine te mogen feliciteren met haar 1e plek bij de snowboardsters. Eerste prijs voor haar: een paar ski’s…(leuke motivatie om volgend jaar weer mee te doen).
Volgend jaar weer, dan misschien ook iets gekker zijn en hopelijk helemaal blessurevrij!