Lange Wand SW-Eck, splitboardtour

Lange Wand SW-Eck, splitboardtour

Na een dagje ontspannen met vier mannen in een diep, donker zwart gat gehangen te hebben – dankjewel Stephan Verheij – is het tijd voor een beetje inspanning. Stephan en ik plannen in het Alpincenter onze tour, met daarbij het liefst wat verse poeder, werkbaar zicht, weinig mensen en een niet al te lange “anstieg” naar de sneeuwgrens toe. Vooral dat laatste is een uitdaging, want in het dal is het overal nog groen.

Read More

Verse sneeuw op de Kitzsteinhorn, NW face

Verse sneeuw op de Kitzsteinhorn, NW face

Op je vrije dag uitgeslapen wakker worden en het heerlijke geluid van regen op het dak horen: weten dat het boven op de berg aan het sneeuwen is…eindelijk…verse…sneeuw…!

Eerst moeten er toch een paar bakken koffie in om de motor op gang te krijgen. Eenmaal soort-van-wakker en in de gondel omhoog, vind ik weer eens de restanten van wat ooit een banaan geweest is in mijn rugtas. De helft van de banaan was nog eetbaar trouwens. Met deze extra energie stap je dan de gondel uit en kom je erachter dat er daadwerkelijk een laag verse pof van zo’n 10-15 cm ligt. En laat dat beetje poeder nu eens een wereld van verschil maken.

Read More

Jones Splitfest 2013

Jones Splitfest 2013

Een korte impressie van het allereerste Jones Snowboards European Splitfest vanuit de Lizumer Hütte in Oostenrijk. Twee dagen vellen en rijden, vellen en rijden, vellen en rijden, vellen en rijden en vellen op onze splitboards in perfecte poedercondities. Stoked!

Steeper in de Écrins, dag 1

Maandag 19 April

Insecten rammen onze voorruit (foto 1), waarbij een harde doffe “pof” duidt op een beduidend groter exemplaar dan het vorige. Helaas voor ons hebben we niet het boekje “That Gunk On Your Car” waarmee we het insect zouden kunnen identificeren. Als we de vele hoeveelheid haar zien (foto 2) denken we toch aan een hommel (Bombus). Tragisch, maar je doet er weinig aan, behalve bij iedere tankbeurt de opgedroogde resten van de voorruit proberen te schrobben. Zodra we bij de Zwitserse grens zijn, wordt er suggestief gevraagd wat we in onze auto hebben: “Do you have stuff in your car?” Zou het een strikvraag zijn? Gelukkig slikt de dame in kwestie ons antwoord “We only have ski’s” – wat eigenlijk een leugen is, aangezien ik geen ski’s, maar snowboards bij me heb. Later vragen we ons af hoe serieus je een douanebeambte met een diamantje op haar tand eigenlijk kan nemen.

[photoxhibit=11]

Robbert en Costijn zijn meer dan Roel en ik fans van vroeg vertrekken en zijn al bij de Nederlandse berggids Martijn Schell in Saint Crépin langs geweest om te informeren naar de condities op dit moment en de mogelijke lijnen die we kunnen rijden. Het wordt het gebied in en om de Écrins (Frankrijk) waar we de komende dagen zullen vertoeven, op zoek naar zieke, steile lijnen. Zo aan het eind van het seizoen zijn de condities het best om de steile noordwanden te rijden, die normaal te gevaarlijk zijn.

Roel en ik komen rond een uur of 22 aan op een terreintje naast een vervallen restaurantje waar Robbert en Costijn hun tent hebben opgezet en ons opwachten met bier (foto 3). Onder het licht van onze hoofdlampjes bestuderen we de lijnen op de kaart en in het gidsje (toponeige); we nemen ons voor morgen te beginnen met een lekker opwarm-couloir. Niet wetende dat het opwarmen meer zou slaan op de temperatuur dan op de moeilijkheid van het couloir… Daarnaast bewonderen we de creatie van Costijn, die bij BMB ski’s een nieuw soort stijgski’s aan het ontwikkelen is, te gebruiken bij het touren met een snowboard. Ze zien er erg goed uit en bovenal zijn ze superlicht.

We zijn weg uit de lichtvervuilde Randstad en de hemel hier in Vallouise is helder (foto 4) en dus is de nacht ook lekker fris. Costijn komt zijn tent uit om zich warm te springen – aangezien hij zijn slaapzak vergeten is – nadat Roel en ik onze bedjes achterin de combo opgebouwd hebben en lekker dicht tegen elkaar aan zijn gekropen (foto 5)…

How not to: cliff dropping

De eerste post in een reeks “How not to”. Gestart wordt met het onderwerp cliff-droppen. Het concept is niet zo moeilijk: men neme een cliff om te droppen, een landing het liefst met een dikke laag poedersneeuw bedekt en een vrijwilliger met snowboard of ski’s.

Read More

Soulboarders in Kaprun, het verslag!

Trainingsweek Kaprun, 19 t/m 26 april 2008

Zaterdag 19 april

21.10uur, vertrek vanuit Oss, eindelijk weer naar de sneeuw! Eenmaal in Kaprun aangekomen (05.30u) eerst een lekker biertje drinken en dan vlug naar bed om de volgende dag samen met Henk, Marc, Michel en Jornt in te gaan rijden op de piste´s van de beruchte Kitzsteinhorn! Na een tijdje kwam ook de carvingmeister himself naar de gletsjer om de piste in tweeën te snijden.

Na het boarden heeft Jornt een probleempje:

‘s Avonds hebben we een lekker pasta´tje gegeten samen met soulboarder Willeke, in het royale appartement van de gasten in het dorp Fürth (± 2 km van centrum Kaprun), waarna Marc en ik toch maar even de Jacuzzi indoken die toch nog niet helemaal opgewarmd was (25°C, had eigenlijk 40°C moeten zijn!!)

Toen nog de sauna ingedoken en daarna was het tijd om lekker te gaan slapen in de caravan.

Zondag 20 april

Bliep bliep, bliep bliep

Bleh nu alweer opstaan, de wekker wijst 10 voor 7 aan, zo vroeg opstaan ben ik toch niet meer gewend. Maar het was het waard, eerst ff alle spullen in de auto pleuren, 2 zakken met stubbies en een zak van 2.40m waar de Red Bull vlaggen inzitten.

Eerste lift omhoog en een slalom steken in de magnetköpf trainingsgelände, ziet er strak uit met die Red Bull vlaggen! VETTE SHIT OUWE

(Jornt krijgt straftraining omdat hij nog steeds geen hardboots heeft gekocht!)

Iedereen had de smaak goed te pakken! Toen kwam er opeens een verdwaalde Oostenrijker aanzetten met een blauwe jas en een Kessler softboot plankje die opeens allemaal actiefoto´s kwam maken en daarbij zelf ook nog een paar keer de slalom door scheurde!

Rond half 12 werd het tijd om op te ruimen en eventjes bij te komen en een hapje te eten in het Alpincenter. Daarna lekker over de piste´s gecarved en nog een fotoshoot op de piste gehouden met Pepijn en Danny.

Aan het eind van de middag nog even nabieren in de Hausl-Bar waar Marc een lapdance kreeg van een behoorlijk aangeschoten dame die ook nog wel even zou checken of Marc naast al zijn bodyprotectie ook een tok aanhad! Ze voelde wel wat, maar of het de tok was blijft onduidelijk.

Na het health and wellness trainings onderdeel dat ´s avonds op het programma stond gingen we even lekker een pizza´tje eten met Willeke en de rest in Paletti´s. En toen was het weer tijd om onder de dekens te kruipen.

Maandag 21 april

Uiteraard weer met de eerste gondel omhoog, waarna we met vlaggen en al op de Schmiedinger steil hang een reuzenslalom stoken.

In het begin was deze voor de meeste een klein beetje heel erg veels te snel. Maar na een paar runs kwam iedereen los en ging het ook steeds beter. Marc kwam nog 2 bekenden van hem tegen die ook nog een paar keer door de slalom heen knalden (op mach 1 snelheid). Helaas waren het wel een softbooter en een skier, maar gelukkig voelde Jornt zich daardoor niet meer zo alleen. Deze softbooter bleek tot groot genoegen van Herr Ir. Trainer Carvingmeister Schneefrossche Erwin over een Rad Air tanker van 2 meter te beschikken!!!!!!!!! Die hij de volgende 2 dagen vrolijk heeft getest. Over testboards gesproken, Erwin heeft zijn contacten aangewend om voor ons een paar super testboards van Apex te regelen (2x SL 163, 1x GS 183, 1x BX 167).

Ondanks dat Henk lekker aan het boarden was had hij toch last van een skieer die zijn wenkbrauw openskiede…

In de avond waren de gebruikelijke wellness freaks weer helemaal los gegaan in de jacuzzi en sauna. Als avondeten hadden we echt hollandse pannekoeken die met een beetje moeite (vooral in het begin) door Henk werden bereid. Gelukkig heeft hij een mooie auto, dat maakt veel goed.

Dinsdag 22 april

Op deze dag stond nog een reuzenslalom op het programma, maar dan een vlakkere zodat het meer leek als degene die bij de soulboarders cup in Landgraaf komt te staan (Iedereen moet trouwens wel weer komen naar Landgraaf).

Helaas, of eigenlijk niet helaas dumpte het behoorlijk. We werden dan ook vreemd aangekeken door enkele locals die niet begrijpen dat “beim geilste schnee des jahr” er een paar gestoorde Hollandse Stangen Fressers bezig waren met slalommen. Na een tijdje kwam er een mooi spoor waar keihard doorheen gebeukt werd. Vooral Henk en Robert (die van gister met de tanker van 2 meter) gingen helemaal los. Misschien kwam het wel dat Henk niet op zijn eigen board reed maar op de Apex SL wat volgens super testteam Henk & Marc superboards waren!

In de middag gingen Henk, Erwin en Jornt nog wat poeder-piste rijden. Iemand had het briljante idee om spare-ribs te gaan eten. Vooral Michel (die stiekem liever op softboots rijdt) had hier veel zin in. Het was dan ook een grote schok voor hem, die hij bijna niet overkwam, toen hij erachter kwam dat het desbetreffende restaurant dicht was. Gelukkig wist Schneefrossche Erwin nog een ander restaurant waar met zijn allen gezellig hebben gegeten.

Woensdag 23 april

Bliep Bliep, Bliep Bliep, geen reactie van Martin´s kant, blijkbaar eist deze week toch best veel van hem. Gelukkig werd hij om 09.30 wel wakker waarna hij met de bus naar boven kon gaan om de rest op te zoeken.

Eenmaal bij het Alpincenter aangekomen ziet hij Marc lopen die zijn lawine pieper was vergeten en nu op Erwin en Jornt aan het wachten was, dit duurde nogal even aangezien er een hele dikke bak poeder was gevallen. Nu wel een beetje de slechte kant van de trainingsweek. Iedereen stond op softboots dus kon er flink loos gegaan worden in het uitgebreide gelände van de Kitzsteinhorn. Local Erwin wist een aantal leuke stukjes te vinden! Vandaag ging Erwin te keer op de 2meter Tanker waarmee hij gewoon vol door de verspoorde gelände kon knallen.

Helaas moesten vandaag de testboards weer terug naar Apex. Met zijn 4´en gingen we op weg naar de Apex fabriek (boerenschuur). Het was super gaaf om te zien hoe de dingen waar we allemaal op rijden nu eigenlijk precies gemaakt worden. De gasten van Apex waren zelfs zo relaxed dat we een SL board nog een paar dagen langer mochten houden! Daarna op de terugweg nog even langs Niedernsill om bij local Gü een Rossignol schwalbenschwanz op te halen!

Naast snowboarden en testboards regelen en trainen blijkt Herr Ir. Trainer Carvingmeister Schneefrossche Cheff Erwin Heeres ook over goede kookkunsten te beschikken. Deze avond een heerlijke pasta alla studenta, spek, spinazie, roomkaas, tomaatjes en een salade!
Iedereen was nu behoorlijk moe dus deden we een poging om op tijd op bed te liggen.

Donderdag 24 april


Quote van de dag: Jornt “Als ik een vrouw zou zijn zou ik naar de Technische Uni gaan, daar heb ik de mannen voor het uitzoeken” (Hij had deze week ook nogal wat vrouwelijke trekjes, o.a. in plaats van vlees eten in een restaurant gaan voor de Hausfrauen Salat)! Boven op de gletsjer bleek dat April de poedermaand bij uitstek is, want het dumpte weer als een achterlijke. De hardcore boarders waren natuurlijk boven om een paar vette lines neer te zetten. Niet hardcore boarder Martin had zich voor de verandering weer eens verslapen. Slalom trainen gaat niet in de poeder dus werd het de hele dag dikke lines neerzetten (vette shit ouwe).
In de avond konden we genieten van de kookkunsten Herr Cheff Martin die een paar flinke lappen vlees, aardappelen en groentes had gehaald. Kortom een gezonde Hollandse maaltijd op 1000 meter hoogte en op 1000 km van Nederland.

Vrijdag 25 april

Alweer de laatste dag voor Marc & Jornt. Het dumpte nog steeds, maar toch werd er een slalom gestoken. Na een paar runs kwam er een beetje een lijn in de slalom en kon er wat meer op snelheid geboard worden. Probleempje alleen is, dat het best koud is op 3000 meter hoogte als het waait en sneeuwt.

Toch eventjes een paar runs gemaakt en toen snel naar het Alpincenter voor wat warms te eten. Na nog 1 run gemaakt te hebben gingen Martin en Jornt naar de garage (Jornt had een lekke band die voor 15.30u opgehaald moest worden).

Dadelijk spare ribs en daarna een drankje doen in Paletti’s als afsluiter van deze week!

Totesrinne

Een goed voorbeeld doet volgen: ik vroeg me af of dit couloir te rijden was, toen een local er voor mijn neus volle bak indook – ja dus! Eenmaal erin vroeg ik me af of dit ‘n verstandige keus was geweest – nee! Vanwege de steilheid en de geringe breedte met rotsen aan beide kanten was remmen geen optie. Vol gas erdoorheen in een dikke frontside bocht om niet tegen de rotsen te klappen…en ik was eruit. Adrenaline door m’n lichaam en thumbs up naar de local, David, die ook natuurkunde bleek te studeren. Hadden we in ieder geval wat om over te praten in de lift. Dit couloir heet ook wel “Totesrinne” vertelde ‘ie nog…

22 Maart 2008, Kaprun (AT), X-OVER RIDE

Het was weer tijd voor de gekste wedstrijd van het jaar: de X-OVER RIDE (spreek uit: “iks-over-raid” of “crossover”, volgens mij weet de organisatie het zelf niet meer). Het event is een combinatie van een freeride-cross wedstrijd (zaterdag) en een slopestyle wedstrijd (zondag). De eerste race is ook wel bekend onder de naam “All you need is Langwied”, naar het freeride gebied waar de race plaatsvindt – een heerlijk gebied met mooie natuurlijke halfpipes, steile couloirs, cliffs en poedervelden en dat allemaal zonder te hoeven lopen!


De camping in de wolken, met net zichtbaar in het midden de Kitzsteinhorn (zonder wolken!)

De ingrediënten dit jaar zijn:

  • een verse laag poeder, ook op de camping! (die na de trainingssessie op zaterdagmorgen alweer verspoord is)
  • goed zicht, zoals voorgaande jaren hebben we weer enorme mazzel!
  • een stuk of 80 gekke skiërs en snowboarders – het verplicht dragen van helm én rugprotector
  • een paar verticale banners als gates waar doorheen gegaan moet worden (om de 500 meter een set gates…)
  • 500 hoogtemeters
  • 1500 meter lengte van de course
  • na de start 2 natuurlijke rollers (sprongen, jumps, kickers) waarbij de 2e echt wel te hard genomen kon worden
  • boardercross (skiercross) format: knockout finals met zijn 4en tegelijk naar beneden na de individuele qualificatieronde (skiërs en snowboarders apart) waarvan de eerste 2 doorgaan
  • de snelste (idioot) wint…


View from the start…


Dit jaar bleef ‘ie staan, geen wind!

Leuk ook om het verschil in gebruikte snowboards te zien:

  • de gloednieuwe Apex freeride (erg klein met swallowtail) waar Apex designer Bernd zelf op rijdt
  • de Rad Air model “Tanker” (erg lang, 200 cm) waar de zwitser Ralph Castelberg op rijdt
  • Erwin voor zijn eerste wedstrijd ooit op softboots (was belofte aan mezelf na de race 2x op hardboots te hebben gereden)
  • de niet bekende, onverstaanbare local die mijn plek innam met zijn hardboots op een F2 Silberpfeil


Sabine, winnares bij de dames


Marcelo de skier


“Herv” himself

Mijn freeride buddy Marcelo deed ook weer mee, ook al had ‘ie naar eigen zeggen te weinig getraind. Na een run vol rijden zijn je benen namelijk redelijk leeg getrokken, sterke benen en een goeie conditie zijn dus zeker een must! Naast Marcelo deden nog een paar boardvriendjes uit de buurt mee: Bas Elhorst, René Nocker, Sabine Enzinger & Marlies Nindl. Voor de qualificatieruns zouden beginnen moest er helaas een helikopter aan te pas komen om een rider, die in een trainingsrun gecrasht was, op te halen met een gebroken been. Deze jongen had laten zien dat je de 2e roller toch niet vol direct moest nemen, het was namelijk mogelijk om over de landing in de tegenover gelegen helling te landen. Tsja, dan ga je toch denken en besluit je maar wat minder gas te geven. Voor mij was een technisch goed gecontroleerde run op mijn softboots meer waard dan een kamikaze downhill run. Met een 22e tijd was ik dus niet door naar de laatste 16 voor de finals, maar had ik wel erg lekker gereden en 11 man achter me gelaten. Ik moest na mijn run wel mijn nek kraken, want mijn hoofd was op mijn romp vast komen te zitten door alle hobbels. Na zelf een paar manipulaties gezet te hebben ging het alweer snel beter (bedankt voor de lessen in Laax Maarten). Met een tevreden gevoel begint ‘t langzaam maar zeker steeds meer mijn ding te worden om op die zachte schoenen te rijden. Marcelo werd 33e van de ~40 skiers en zat dus ook niet in de finals. Na ja, ‘s avonds mochten we in ieder geval wel de “VIP riders area” in met onze polsbandjes op het X-OVER-feest in de “Burg”, het kasteel van Kaprun. Vette locatie met een goeie DJ en een slechte band, die gelukkig in 2 verschillende zalen speelden. Erg leuk feest en ook cool om Sabine te mogen feliciteren met haar 1e plek bij de snowboardsters. Eerste prijs voor haar: een paar ski’s…(leuke motivatie om volgend jaar weer mee te doen).
Volgend jaar weer, dan misschien ook iets gekker zijn en hopelijk helemaal blessurevrij!

Alpinkurs 2

[unfinished post] Weer een week in de sneeuw! Dit keer zitten we in Galtür voor onze Alpinkurs, waar we gaan leren over sneeuw- en lawinekunde, het inschatten en minimaliseren van risico’s, het leiden van groepen off-piste, orientatie en reddingstechnieken bij lawineongelukken. Dit alles met in ons achterhoofd het enorme lawineongeluk in Galtür, waarbij in 1999 in totaal 38 slachtoffers vielen, huizen weggevaagd en auto’s vernield werden. Dit wordt ons meegedeeld door de burgemeester die ons vriendelijk ontvangt.

Het voeren van een groep buiten de gemarkeerde piste:

Kaartlezen en orientatie met kompas:

Slachtofferredding bij lawines